Święty Odon z Cluny

Occupatio. Część trzecia

• Wyślij do znajomego

  

  Occupatio. Część trzecia

  Dzieło Odona składa się z siedmiu obszernych ksiąg poprzedzonych ogólnym wstępem; każdą z nich rozpoczyna niewielka Praefatio. Treść wszystkich części przedstawia historię w głównej mierze opartą na przekazie biblijnym, zarówno Starego, jak i Nowego Testamentu. Badacze zgodnie określają Occupatio mianem streszczenia historii zbawienia, co oczywiście jest spostrzeżeniem trafnym.

  Odon zawarł w swoim dziele odpowiedzi na trzy istotne pytania: kim jest człowiek, jaki powinien być oraz co powinni zrobić ludzie (w tym zwłaszcza mnisi), aby osiągnąć zbawienie? Nie stroni od surowych uwag, wyraża swój ból i wstyd z powodu tego, co się dzieje w środowisku monastycznym i na świecie poza nim. Obecna w dziele myśl antropologiczna nie ma jednak na celu potępienia ludzkiego rodzaju. Intencją autora jest raczej wskazanie typowych dla człowieka błędów oraz pouczenie, co odbiorcy powinni zrobić, by swoją naturę naprawić. Co więcej, poemat stanowi niemalże pochwałę ludzkiej istoty – apoteoza ta nie jest dosłowna, ale kryje się za metaforycznym, niekiedy bardzo krytycznym przekazem Occupatio. Człowiek, choć grzeszny, nadal jest wyjątkowy, gdyż jest dziełem samego Boga.

  Occupatio Odona jest niezwykle obszernym, trudnym w interpretacji, ale też wyjątkowym źródłem. Poemat posłużył autorowi za narzędzie, dzięki któremu mógł przekazać wizję historii zbawienia, poszczególne etapy jego wizji soteriologii, dzieje grzechu, myśli na temat historiozofii i ludzkiej natury. Przedstawił również, jak powinno wyglądać idealne życie monastyczne i, przede wszystkim, jaki jest cel takiego życia. Przypomnijmy jednak, że postulat odnowy monastycyzmu nie oznaczał poprawy moralnej jedynie mnichów. Miał on mieć znacznie szersze reperkusje, wykraczające poza klasztorne mury.

  Odbiorca: :

  Nazwa Twojego znajomego ^* :

  Adres e-mail Twojego znajomego ^* :

  ^* Pola wymagane

  Wyślij   lub  Anuluj

Napisz recenzje

Occupatio. Część trzecia

Dzieło Odona składa się z siedmiu obszernych ksiąg poprzedzonych ogólnym wstępem; każdą z nich rozpoczyna niewielka Praefatio. Treść wszystkich części przedstawia historię w głównej mierze opartą na przekazie biblijnym, zarówno Starego, jak i Nowego Testamentu. Badacze zgodnie określają Occupatio mianem streszczenia historii zbawienia, co oczywiście jest spostrzeżeniem trafnym.

Odon zawarł w swoim dziele odpowiedzi na trzy istotne pytania: kim jest człowiek, jaki powinien być oraz co powinni zrobić ludzie (w tym zwłaszcza mnisi), aby osiągnąć zbawienie? Nie stroni od surowych uwag, wyraża swój ból i wstyd z powodu tego, co się dzieje w środowisku monastycznym i na świecie poza nim. Obecna w dziele myśl antropologiczna nie ma jednak na celu potępienia ludzkiego rodzaju. Intencją autora jest raczej wskazanie typowych dla człowieka błędów oraz pouczenie, co odbiorcy powinni zrobić, by swoją naturę naprawić. Co więcej, poemat stanowi niemalże pochwałę ludzkiej istoty – apoteoza ta nie jest dosłowna, ale kryje się za metaforycznym, niekiedy bardzo krytycznym przekazem Occupatio. Człowiek, choć grzeszny, nadal jest wyjątkowy, gdyż jest dziełem samego Boga.

Occupatio Odona jest niezwykle obszernym, trudnym w interpretacji, ale też wyjątkowym źródłem. Poemat posłużył autorowi za narzędzie, dzięki któremu mógł przekazać wizję historii zbawienia, poszczególne etapy jego wizji soteriologii, dzieje grzechu, myśli na temat historiozofii i ludzkiej natury. Przedstawił również, jak powinno wyglądać idealne życie monastyczne i, przede wszystkim, jaki jest cel takiego życia. Przypomnijmy jednak, że postulat odnowy monastycyzmu nie oznaczał poprawy moralnej jedynie mnichów. Miał on mieć znacznie szersze reperkusje, wykraczające poza klasztorne mury.

• Ocena:

Tytuł: ^* Komentarz: ^* Twoje imie: ^*

^* Wymagane pola

Wyślij   lub  Anuluj