Zobacz większe
18,20 zł
Wydanie | Drugie, 2017 |
Seria | Z Tradycji Mniszej |
ISBN | 9788373546561 |
Oprawa | Miękka |
Format | 100x180 |
Stron | 165 |
Brak | Tekst który się nie wyświetla i musi być na końcu, jeśli nie ma podtyułu |
Na niniejszy zbiorek rozważań składają się głównie przemówienia wygłoszone do najmłodszych współbraci – nowicjuszy i kleryków – w ciągu ośmiu lat mojej kadencji opackiej w Tyńcu w latach 1985 – 1993. Słuchacze ci mieli w ten sposób zapoznać się ze specyfiką życia mniszego, odmienną od innych instytutów zakonnych, by na tej podstawie móc sobie odpowiedzieć na pytanie: Czy charyzmat osobisty każdego z nich odpowiada charyzmatowi monastycznemu?
Nasze wydawnictwo TYNIEC postanowiło zbiorek ten wydrukować w serii „Z tradycji mniszej”, bo rzeczywiście z tej tradycji czerpano treść przemówień, opierając się ponadto na argumentach biblijnych. Zachowano, z nieznacznymi zmianami, język przekazu ustnego, mówionego.
Polskiemu czytelnikowi ideał życia mniszego jest stosunkowo mniej znany niż ideały innych zakonów. Może więc komuś, kto jeszcze szuka swojej drogi do Boga w tym życiu, karty te ukażą właściwy kierunek, zgodny z jego charyzmatem? Jeśli tak się stanie, bardzo rad z tego będzie autor.
Życie mnisze (1)
Na niniejszy zbiorek rozważań składają się głównie przemówienia wygłoszone do najmłodszych współbraci – nowicjuszy i kleryków – w ciągu ośmiu lat mojej kadencji opackiej w Tyńcu w latach 1985 – 1993. Słuchacze ci mieli w ten sposób zapoznać się ze specyfiką życia mniszego, odmienną od innych instytutów zakonnych, by na tej podstawie móc sobie odpowiedzieć na pytanie: Czy charyzmat osobisty każdego z nich odpowiada charyzmatowi monastycznemu?
Nasze wydawnictwo TYNIEC postanowiło zbiorek ten wydrukować w serii „Z tradycji mniszej”, bo rzeczywiście z tej tradycji czerpano treść przemówień, opierając się ponadto na argumentach biblijnych. Zachowano, z nieznacznymi zmianami, język przekazu ustnego, mówionego.
Polskiemu czytelnikowi ideał życia mniszego jest stosunkowo mniej znany niż ideały innych zakonów. Może więc komuś, kto jeszcze szuka swojej drogi do Boga w tym życiu, karty te ukażą właściwy kierunek, zgodny z jego charyzmatem? Jeśli tak się stanie, bardzo rad z tego będzie autor.
Odbiorca: :
* Pola wymagane
lub Anuluj
Tomasz Merton, który umarł jako trapista, chociaż przypadkiem daleko poza klasztorem, tak określa w swojej książce Życie w milczeniu, co to znaczy być benedyktynem:
Dla św. Benedykta mnich na pewno nie był dużym dzieciuchem, absolutnie niezdolnym do kierowania sobą i czynienia czegokolwiek. Benedyktyn posiada prawdziwe duchowe dziecięctwo duszy, które jest czymś bardzo dojrzałym, ponieważ jest wynikiem działania Ducha Świętego.
Jak to osiągnąć?, odpowiedź daje Reguła, ten właśnie najdonioślejszy pomnik św. Benedykta, choć pozbawiony rysów biograficznych, które zaczerpnął z tradycji, bo nie z bezpośredniej autopsji, św. Grzegorz w Dialogach. Reguła jest trwałym pomnikiem owej wspaniałej duchowej równowagi św. Benedykta. Jest to zupełnie wyjątkowa reguła. Wielki teolog życia zakonnego, Hans Urs von Balthasar, w swym dziele Ordensregel omawia tylko cztery reguły zakonne, w tej liczbie i naszą. Jego zdaniem, z tych czterech reguł tylko benedyktyńska zasługuje w pełni na nazwę reguły, bo jest to synteza wszystkiego, co może być potrzebne, próba ujęcia całości życia, nie jakiegoś wycinka. W tej Regule jest więc mowa o całym Dekalogu, ale jest także mowa o tym, że na noc trzeba odpiąć nóż od pasa, bo można się zranić. Oczywiście, umyślnie daję przykład kontrastowy, żebyśmy zrozumieli, jak św. Benedykt zadbał o to, aby się znalazło w Regule wszystko, co potrzebne: od Dekalogu do bardzo praktycznej wskazówki. Ta nasza Reguła nie ma charakteru doktryny, jak na przykład Reguła św. Bazylego. Również Reguła św. Augustyna ma taki doktrynalny charakter. A Reguła św. Benedykta, poza Prologiem, nie zawiera elementów doktrynalnych, nie ma w niej próby uzasadnień teoretycznych. Jest natomiast próba ogarnięcia całego życia mnichów i unormowanie życia opartego na ofierze, w przekonaniu, że Bóg nas wezwał właśnie do takiego życia i że w tym celu zapewnia nam pomoc Ducha Świętego.
Augustyn Jankowski OSB (1916–2005) benedyktyn z Opactwa świętych Apostołów Piotra i Pawła w Tyńcu, dr hab., dr honoris causa, profesor teologii biblijnej na PAT w Krakowie, redaktor naukowy Biblii Tysiąclecia, członek Papieskiej Komisji Biblijnej Kongregacji Nauki Wiary.