Jan Skarbek-Kazanecki

Dylematy sprawiedliwości. Poetyka i ideologia dike w tradycji Teognisa

• Wyślij do znajomego

  

  Dylematy sprawiedliwości. Poetyka i ideologia dike w tradycji Teognisa

  Celem niniejszego opracowania jest ukazanie znaczenia greckiego pojęcia dike („sprawiedliwość”) oraz jego roli w corpus Theognideum – zbiorze archaicznych elegii wiązanych z Teognisem z Megary. Podobnie jak dziś, w starożytnej Grecji termin ten znajdował się w samym centrum sporów politycznych. W epoce archaicznej język dike tworzył fundament ideologii elitarnej: służył do nadawania sensu relacjom władzy i uzasadniania podziałów społecznych, a nierzadko – do utrwalania rzeczywistej niesprawiedliwości. Z drugiej strony te same pojęcia mogły stać się narzędziem oporu i krytyki istniejącego porządku, co wyraźnie ukazuje poddawany analizie materiał poetycki.

  Zbiór przekazany pod imieniem Teognisa był pierwotnie zapisem pieśni krążących w przekazie ustnym. Przez pokolenia utwory te wykonywano podczas sympozjonów – uczt i wspólnych biesiad, które dla arystokratycznych elit archaicznej Grecji miały znaczenie fundamentalne. Analiza Theognidea wskazuje, że rytuały sympozjalne stanowiły dla ich uczestników kluczowy mechanizm budowania i podkreślania własnej wyższości społecznej.

  Odbiorca: :

  Nazwa Twojego znajomego ^* :

  Adres e-mail Twojego znajomego ^* :

  ^* Pola wymagane

  Wyślij   lub  Anuluj

Napisz recenzje

Dylematy sprawiedliwości. Poetyka i ideologia dike w tradycji Teognisa

Celem niniejszego opracowania jest ukazanie znaczenia greckiego pojęcia dike („sprawiedliwość”) oraz jego roli w corpus Theognideum – zbiorze archaicznych elegii wiązanych z Teognisem z Megary. Podobnie jak dziś, w starożytnej Grecji termin ten znajdował się w samym centrum sporów politycznych. W epoce archaicznej język dike tworzył fundament ideologii elitarnej: służył do nadawania sensu relacjom władzy i uzasadniania podziałów społecznych, a nierzadko – do utrwalania rzeczywistej niesprawiedliwości. Z drugiej strony te same pojęcia mogły stać się narzędziem oporu i krytyki istniejącego porządku, co wyraźnie ukazuje poddawany analizie materiał poetycki.

Zbiór przekazany pod imieniem Teognisa był pierwotnie zapisem pieśni krążących w przekazie ustnym. Przez pokolenia utwory te wykonywano podczas sympozjonów – uczt i wspólnych biesiad, które dla arystokratycznych elit archaicznej Grecji miały znaczenie fundamentalne. Analiza Theognidea wskazuje, że rytuały sympozjalne stanowiły dla ich uczestników kluczowy mechanizm budowania i podkreślania własnej wyższości społecznej.

• Ocena:

Tytuł: ^* Komentarz: ^* Twoje imie: ^*

^* Wymagane pola

Wyślij   lub  Anuluj