Obniżka!

-10%

Potrzeba milczenia Zobacz większe

12,00 zł

13,33 zł

Informacje dodatkowe

Wydanie Czwarte, 2019
Seria Z Tradycji Mniszej
ISBN 9788373549197
Oprawa Miękka
Format 100x180
Stron 98
Brak Tekst który się nie wyświetla i musi być na końcu, jeśli nie ma podtyułu

Podziel się

Anselm Grün OSB

Potrzeba milczenia

Przy ścieżce w lesie w obrębie murów kamedulskiego klasztoru na Bielanach w Kra­ko­­wie wisi stara tabliczka z napisem: „Tu w ci­­szy najlepiej spotkasz Boga”. Cisza two­rzy zewnętrzne warunki, ale domaga się od czło­wieka wewnętrznej odpowiedzi, jaką jest milczenie. W żywej relacji człowieka do Boga jest to sprawa o największej donio­słości. Ojciec Anselm Grün OSB powie: „W każdym z nas jest miejsce, w którym trwa zupełna cisza, miejsce wolne od hałaśli­wych myśli, trosk i życzeń. Jest to miejsce, w którym całkowicie jesteśmy u siebie. Miej­sce to jest czymś najbardziej wartościo­wym w człowieku, jest punktem, w któ­rym może nastąpić prawdziwe spotkanie z Bo­giem”.

Milczenie jako odpowiedź na ciszę i obe­cny w niej głos Boga jest sztuką i największą mądrością duchową człowieka. Tej mą­dro­ści trzeba się uczyć. Są bowiem różne ro­dzaje milczenia. Nie wszystkie budują i pro­­wadzą do Boga. Milczenie było funda­men­tem życia mnichów od samych początków aż do dzisiaj. Dlatego można się od nich bardzo dużo nauczyć.

Potrzeba milczenia ukazała się już w polskim tłumaczeniu pod tytułem Prawo milcze­nia w zbiorze Szkoła służby Pańskiej wyda­nym przez nasze opactwo. Nakład tej po­­zycji już się wyczerpał. Wydaje się nam jed­nak, że jest na tyle ważna, by ją wznowić. W drugim wydaniu tłumaczenie zosta­ło poprawione i na nowo przeredagowane. Tym razem pozycję wydajemy jako osobną ksią­żeczkę, tak jak to jest w oryginale nie­mieckim.

Więcej szczegółów

W przepełnionym hałasem dzisiejszym świe­­­cie wiele osób odczuwa potrzebę odsu­nięcia się od głośnego wiru życia i odna­le­zienia ciszy. Zalew książek o milczeniu do­wodzi tęsknoty za ciszą. Hałas stał się gro­­źny. I w ten sposób wielu odkryło na no­wo za Kierkegaardem milczenie jako lek na swoje wew­nętrzne choroby. Marzą o dobro­dziejstwie milczenia i wyśpiewują mu hy­mny pochwal­ne. Wielu odkryło w spotkaniu ze wschod­­nimi technikami medytacji lecz­nicze działanie milczenia i obec­nie stawia je wyżej niż wszystkie inne religijne śro­dki wyrazu, ponad modlitwę i li­turgię.

W dzisiejszym, prawie jednobrzmiącym uwiel­bieniu milczenia brakuje jednego aspe­k­tu, który zawsze bywał akcentowany w tradycji monastycznej: milczenie jako za­da­nie, jako prawo i wymóg pracy nad sobą, zmie­niania siebie. Dlatego posłuchajmy co mó­wią dawni mnisi na temat milczenia (wiek III–VI). Dopomogą nam oni rozjaśnić czę­sto dzisiaj indyferentne spojrzenie na mil­czenie, które wywodzi się bardziej z tęsk­noty, niż z doświadczenia. Ale przede wszy­stkim należy wyraźnie zaznaczyć, że mil­czenie jest duchowym zadaniem, które wy­maga zaangażowania całego człowieka. Dla mnichów milczenie nie jest metodą od­prę­żenia czy zagłębiania się, albo też sztuką wyłączenia się. Jest ono raczej ćwiczeniem istotnych postaw, podnosi ono mo­ral­ne wymagania pod naszym adresem: po­win­niśmy wyburzyć nasze błędne postawy, zwal­czyć nasz egoizm i otworzyć się dla Bo­ga. Mnisi nie marzą o milczeniu. Marzyciel­stwo bowiem zawsze jest oznaką, że tran­s­ponuje się zbyt wiele nieświadomych ży­czeń na przedmiot marzenia. W pismach mo­nastycznych mówi się o milczeniu bardzo trzeźwo. I nigdy nie stawia się go jako je­dynego środka drogi duchowej, ale zawsze widzi się je w związku z tymi wszystki­mi innymi metodami, jakie mnich musi prak­tykować – modlitwą, medytacją, wypo­wia­daniem najtajniejszych myśli ojcu ducho­wnemu, pracą, postami, dawaniem jałmu­żny, gościnnością i miłością do braci.

Napisz recenzje

Potrzeba milczenia

Potrzeba milczenia

Przy ścieżce w lesie w obrębie murów kamedulskiego klasztoru na Bielanach w Kra­ko­­wie wisi stara tabliczka z napisem: „Tu w ci­­szy najlepiej spotkasz Boga”. Cisza two­rzy zewnętrzne warunki, ale domaga się od czło­wieka wewnętrznej odpowiedzi, jaką jest milczenie. W żywej relacji człowieka do Boga jest to sprawa o największej donio­słości. Ojciec Anselm Grün OSB powie: „W każdym z nas jest miejsce, w którym trwa zupełna cisza, miejsce wolne od hałaśli­wych myśli, trosk i życzeń. Jest to miejsce, w którym całkowicie jesteśmy u siebie. Miej­sce to jest czymś najbardziej wartościo­wym w człowieku, jest punktem, w któ­rym może nastąpić prawdziwe spotkanie z Bo­giem”.

Milczenie jako odpowiedź na ciszę i obe­cny w niej głos Boga jest sztuką i największą mądrością duchową człowieka. Tej mą­dro­ści trzeba się uczyć. Są bowiem różne ro­dzaje milczenia. Nie wszystkie budują i pro­­wadzą do Boga. Milczenie było funda­men­tem życia mnichów od samych początków aż do dzisiaj. Dlatego można się od nich bardzo dużo nauczyć.

Potrzeba milczenia ukazała się już w polskim tłumaczeniu pod tytułem Prawo milcze­nia w zbiorze Szkoła służby Pańskiej wyda­nym przez nasze opactwo. Nakład tej po­­zycji już się wyczerpał. Wydaje się nam jed­nak, że jest na tyle ważna, by ją wznowić. W drugim wydaniu tłumaczenie zosta­ło poprawione i na nowo przeredagowane. Tym razem pozycję wydajemy jako osobną ksią­żeczkę, tak jak to jest w oryginale nie­mieckim.