Obniżka!

-10%

Saba - przywódca monastycyzmu palestyńskiego. T. 2 Zobacz większe

39,60 zł

44,00 zł

Informacje dodatkowe

Wydanie Pierwsze 2011
Seria Źródła monastyczne 62
ISBN 9788373544024
Oprawa Miękka
Format 125x195
Stron 338
Tytul Studium porównawcze monastycyzmu wschodniego od IV do VII w.

Podziel się

Joseph Patrich

Saba - przywódca monastycyzmu palestyńskiego. T. 2

Studium porównawcze monastycyzmu wschodniego od IV do VII w.

Saba, podobnie jak Eutymiusz, podziwiał mnichów ze Sketis. Odwiedził Aleksandrię, ale nie mamy informacji, że jego pobyt tutaj przyczynił się do bliższego kontaktu z egipskim monastycyzmem. Podział w Kościele, jaki nastąpił po Soborze w Chalcedonie i czysto monoetniczny charakter monastycyzmu egipskiego, spowodował, że w 2. poł. V wieku osłabły więzy łączące zwolenników tego soboru z monastycyzmem egipskim. Ruch monastyczny w Egipcie od tego czasu nie był już dłużej punktem centralnym i przykładem dla mnichów i świeckich chrześcijan, tak jak miało to miejsce w IV wieku, kiedy do Egiptu przybywały tłumy z całego chrześcijańskiego świata. Z tych samych powodów ruch monastyczny w Syrii, także nie miał już dużego wpływu na Palestynę od 2. poł. V wieku, zwłaszcza że zmienił się charakter tego monastycyzmu: anachoretyzm ustępował miejsca cenobityzmowi. Ale właśnie związki cenobiów z Anatolii z przywódcami monastycyzmu palestyńskiego i języka greckiego, który przeważał w klasztorach w Palestynie, bardziej niż język syryjski, świadczą o większym wpływie cenobiów bazyliańskich, a nie syryjskich. Elementy tego systemu zostały wprowadzone przez Sabę w Wielkiej Laurze. Połączenie monastycyzmu Antoniego z Egiptu i Bazylego Wielkiego z Azji Mniejszej jest jedną z najbardziej znaczących cech palestyńskiego systemu monastycznego. Saba zaś był jednym z jego głównych architektów.

Więcej szczegółów

Saba po raz pierwszy został wysłany do Konstantynopola jesienią 511 roku przez patriarchę Eliasza, zmotywowanego chęcią utrzymania swego stanowiska. Saba trzykrotnie spotkał się z cesarzem Anastazjuszem w pałacu cesarskim. Podczas dwóch pierwszych spotkań przemawiał w obronie ortodoksji patriarchy, namawiając cesarza, aby nie stosował żadnych kar przeciwko Eliaszowi jako konsekwencji niepowodzenia synodu w Sydonie (cf. III). Po zakończeniu misji Saba pozostał w Konstantynopolu, podczas gdy inni członkowie delegacji powrócili do Palestyny. Prawdziwym powodem przedłużonego pobytu był bez wątpienia temat jego trzeciego spotkania z cesarzem, odnoszący się do finansów Kościoła w Palestynie. Saba prosił o odwołanie dodatkowego poboru (superflua discriptio), nałożonego na kościół Zmartwychwstania i innych posiadaczy majątków ziemskich w Jerozolimie przez urzędników skarbowych i poborców podatków w Palestynie (Festugière 1962b: 72–73, przyp. 139–140; Dan 1982: 406–407).

Napisz recenzje

Saba - przywódca monastycyzmu palestyńskiego. T. 2

Saba - przywódca monastycyzmu palestyńskiego. T. 2

Saba, podobnie jak Eutymiusz, podziwiał mnichów ze Sketis. Odwiedził Aleksandrię, ale nie mamy informacji, że jego pobyt tutaj przyczynił się do bliższego kontaktu z egipskim monastycyzmem. Podział w Kościele, jaki nastąpił po Soborze w Chalcedonie i czysto monoetniczny charakter monastycyzmu egipskiego, spowodował, że w 2. poł. V wieku osłabły więzy łączące zwolenników tego soboru z monastycyzmem egipskim. Ruch monastyczny w Egipcie od tego czasu nie był już dłużej punktem centralnym i przykładem dla mnichów i świeckich chrześcijan, tak jak miało to miejsce w IV wieku, kiedy do Egiptu przybywały tłumy z całego chrześcijańskiego świata. Z tych samych powodów ruch monastyczny w Syrii, także nie miał już dużego wpływu na Palestynę od 2. poł. V wieku, zwłaszcza że zmienił się charakter tego monastycyzmu: anachoretyzm ustępował miejsca cenobityzmowi. Ale właśnie związki cenobiów z Anatolii z przywódcami monastycyzmu palestyńskiego i języka greckiego, który przeważał w klasztorach w Palestynie, bardziej niż język syryjski, świadczą o większym wpływie cenobiów bazyliańskich, a nie syryjskich. Elementy tego systemu zostały wprowadzone przez Sabę w Wielkiej Laurze. Połączenie monastycyzmu Antoniego z Egiptu i Bazylego Wielkiego z Azji Mniejszej jest jedną z najbardziej znaczących cech palestyńskiego systemu monastycznego. Saba zaś był jednym z jego głównych architektów.

Newsletter

Zapisz się na newsletter otrzymasz 5 e-booków!