|
|
Książka jest autorskim zbiorem rozważań, esei i felietonów. Jest próbą przelania na papier refleksji nad człowiekiem, nad jego kondycją – oczywistą kruchością, ale i niezniszczalnym pięknem. Autor porusza wiele tematów opierając przemyślenia na swoim kapłańskim doświadczeniu, pracy duszpasterskiej i głoszeniu Słowa. Maciej Biskup pokazuje współczesną duchowość narażoną na wiele pokus - z jednej strony fundamentalizmu, z drugiej relatywizmu, mówi o duchowieństwie i świeckich w Kościele, stosunku Polaków do własnej historii i do historii Żydów. Zanurzona głęboko w literaturze teologicznej, książka łączy przemyślenia duchowe z kulturą i teologią.
Autor wierzy, że autentyczna fascynacja Bogiem musi uwrażliwiać na człowieka. Opowiada o swojej lekcji bezradności: Ona nieustannie uczy mnie każdego dnia, uczy mnie człowieka, uczy mnie Boga, uczy tego, jak sobie i innym mówić o Nadziei.
MACIEJ BISKUP – ur. 1972, dominikanin, po studiach doktoranckich z teologii dogmatyczno-fundamentalnej na UAM w Poznaniu, wykładowca Studium Chrześcijańskiego Wschodu przy klasztorze na Służewie. Magister nowicjatu, a potem studentatu dominikańskiego. Obecnie mieszka w Łodzi i pracuje w Dominikańskim Ośrodku Kaznodziejskim.
|
|
|
 |
|
|
|
|
